Gamze ile Seçkin’in hikayelerini yayınlayalı  nerdeyse 1 sene olmuş,düğünleri 30 ağustos 2014 günü idi ve  ben o gün rahatsızlanıp gidemedim.Çekimi ertelemek durumunda kaldık.Tarihi onlar seçti ve 22 kasım’da Trabzon’da buluştuk,onlar da yaşadıkları Bayburt’tan  geldiler. Yağmurlu bir gündü hemde baya baya yağdı.Düğün koşturmacası,stresi ve yazın verdiği nem& bunaltıcı sıcak yoktu.Kumsala çekim için indiğimizde belki de yazın asla bulamayacağımız birşey bulduk.’biri beyaz biri kahverengi 2 at’,kumsal bomboştu bizi rahatsız edebilecek insanlar ve bakışları yoktu,sanki kumsal bizim çekim için kapatılmıştı 🙂 Ordaki harika çekimden sonra Sevgili Murat Şanlı rehberliğinde güzel ağaçlı bir yola gittik,rengarenk yapraklar ile sonbaharın avantajını yaşadık orda.Ve bir terkedilmiş köşte çekimlerimizi tamamladık.Önce Gamze ile Seçkin’in hikayesi sonra ‘aşkın fotoğrafları’…iyi seyirler…

Ve işte Gamze ile Seçkin’in sımsıcak aşk dolu hikayesi….

MESAFELERE İNAT , İNADINA MUTLULUK. Aralarındaki 900 kilometreye,o upuzun yollara inat.. Hikayenin gelini bir anasınıfında staj yaparken damadın ablası ile tanışır,Okulda kahve ikram eder görümcesi olacagından habersız olan bayanaJSeni kardeşime alayım çok güzel olmuş kahve diyen ablasıyla gülüp eğlenir gelin.. ‘’O’’ndan o kadar bahseder ablası uzuuuuunn uzun ,judocu oldugundan ,milli sporcu oldugundan ,şöyle başarıları,şöyle madalyaları oldugundan…Kızın ise ağzından şöyle bir cümle çıkar kendide inanamaz bunu söylediğine ve çok utanır. ’Amaaaaannn onun benimle ne işi olur o bana bakmaz ki,der.Bu da ayrıca bir gülüşme konusu olur abla ile gelin arasında..Ama aslında herşeyi başlatan merak uyandıran cümle tam olarakta budur.Abla ve gelin facebooktan arkadaş olurlar..Kız merakından akşam eve geldiğinde hemen Seçkin’i aratır daha önce hiç kimsenin ismini aratmayan o kız,kayıgın üzerinde çekilmiş fotoğrafa uzun uzun bakar, hiçbişey düşünmeden,öylesine,sadece merak uyandırdığı için. Aynı akşam ablasının açık kalan facebook sayfasından bilgisayarın yanından geçerken gözü ilişir siyah beyaz bir fotografa. Hemen kızın profil fotograflarına bakar.Evleneceğim kız diye geçirir içinden.Ablasına sorar, ablası anlatır durumu ‘O bana bakmaz ki ‘ dedi der kardeşine..Ondada bir merak uyanır..Sonra msj atar oglan kıza.Kız geç görür msjı,okuduktan sonra kısa süreli bir dumur anı yaşar.’’Neler kaçırdığının farkında değilsin’diye yazıyordur mesajda.Cevap yazar kız sinirlenerek.Böylece o msjların ucu bucağı gelmez..sabahlara kadar kapanmayan telefonlar,sonu gelmeyen mesajlar.Birbirini hiç görmeden 3 ay böyle devam eder.Oglan kıza evlenme teklifi eder telefonda ,gözleri deil yürekleri buluşmuştur çünkü ve kız teklifi kabul eder,hiç düşünmez aradaki mesafeleri..3 ay sonra ilk kez karşılaşırlar,oglan terminalde otobüsten iner , kız ise onu beklemektedir..Bu hikaye 12 temmuz 2008 tarıhınden bu yana böyle devam eder..Kız hep bekler..Özlemlerini hiç gideremezler,hiç doyasıya vakit geçiremezler.Kavuşmanın mutlulugunu doyasıya yaşayamadan ayrılık vakti gelir..Ama aradaki mesafenin soguguna inat,yüreklerinin sıcagıyla her gorusmede daha sıkı sarılırlar bırbırlerıne..Birliktelerken su gibi geçen zaman;onlar uzaktayken o kadar çabuk geçer ki bir bakarlar hikayelerinin sonuna gelmişler.Sonunda sonuna geldik diye konusurlar aralarında ama aslında onlar için hikaye 30 agustos 2014 tarihinde mesafelere inat kendi zaferlerini ilan edecekleri gün olacaktır ve asıl hikaye yeni başlayacaktır. Ama bu hikayeyi olumsuzlestirecek bir fotografci gerekliydi ama o da en az bizim hikayemiz kadar farkli olmaliydi.Yillar evvel gelinin kuzeni bir bayandan bahsetmis ve gelin anlattiklarindan okadar etkilenmis ki dugun tarihi kondugu gibi arastirmis,fotoğrafları gorunce kuzenine hak wermis ve soyle gecirmis icinden ”Bizim askimiz herhangi bir ask degilse,en guzel günümüzü ölümsüzlestirecek olan fotoğrafçida AŞKIN FOTOGRAFCISI olmaliydi düşüncesiyle yola cikarak irtibata gecerler.İnci Hanimin özel bi insan oldugunu ve fotoğraflariyla bizide ozel kilacagi dusuncesindeyiz,simdiden sevdik sizi inci haniiiiimm:))))

Bir de kamera arkasına göz atalım mı? Yağmurun şiddeti, vıcık çamur ile mücadelemiz büyüktü ama gerçekten eğlenceli bir gün idi.